Begin 2018 maakten we plannen om het noordelijkste puntje van de Botnische Golf te bezoeken.  Uit allerlei verhalen wisten we dat het Haparanda moest zijn.
Omdat het Noord-Oost Zeekanaal ons niet meer zo kan bekoren (een eufemisme!) planden we een rondje via het Skagerrak en het Kattegat.  Opnieuw genoten we, net als vorig jaar, van de Noorse zuidkust en de Zweedse westkust. Na het ronden van het zuidelijkste puntje van Zweden volgden we de Zweedse oostkust tot aan, nee niet Haparanda maar Töre! Töre is namelijk de meest noordelijkste haven van de Botnische Golf.
Tijdens de terugweg volgden we de Finse kust tot aan Hanko, waar we het voorgenomen plan wijzigden om de Baltische staten opnieuw aan te doen. Estland vonden we in 2014 de moeite waard, maar Liepaja en Pāvilosta in Letland en Klaipeda in Lithouwen hoefde niet meer.  Via de Turku archipel, de Aland eilanden en de Stockholm archipel volgden we de Zweedse kust, met halverwege een uitstapje naar Gotland. Via o.a. Langeland in Denemarken en het Kieler kanaal kwamen we in Cuxhaven voor het laatste stuk over de Noordzee. In Nederland lagen we nog een viertal weken in de jachthaven van Dokkumer Nieuwe Zijlen .