Het vertrek uit Cuxhaven in 2014 (foto Jaap Woltjer)

De Trintella 42!

Tijdens onze 5 maanden durende reis in 2005 met de Orion, heeft het idee om na de actieve werkperiode gedurende de zomermaanden intensief te gaan zeilen erg concrete vormen aangenomen, maar wel met een wat ruimere boot dan de Orion.

Mijn stille wens om een volgend jacht weer helemaal zelf te bouwen zou te veel tijd in beslag nemen en daarvan moest ik afzien.
De keuze voor een ander jacht werd beperkt door de Orion die verkocht moest worden, het spaargeld dat we konden vrijmaken, de jachten die te koop werd aangeboden tegen aanvaardbare prijzen en de extra's die moesten worden aangeschaft om zo'n  jacht op 'niveau' te krijgen.

Na wat 'omzwervingen' hebben we uiteindelijk in 2008 een Trintella 42 kunnen kopen. Het bouwjaar van 1983 speelde daarbij wel een rol, Maar omdat  we onze Orion 33 hierop konden inruilen en omdat een Trintella gold als één van de betere jachten hebben we hiertoe besloten. Aan dit jacht moest best wel het een en ander worden opgeknapt, maar voor mij was dat een mooie uitdaging. Hiermee werden de kriebels om een derde jacht te bouwen een beetje teniet gedaan.
De eerste eigenaar wilde geen standaard uitvoering maar had uitgebreide wensen ten aanzien van indeling en zeileigenschappen. Het ontwerpbureau van de Stad ging aan de slag en zo ontstond de zgn Trintella 42 “Large” uitvoering.

Aanpassingen en refit in 2009
In 2009 heb ik met enige hulp van zoon Mark behoorlijk veel en ingrijpende verbeteringen en aanpassingen uitgevoerd.

Algemeen Het teakdek werd grondig gerestaureerd. Alle vluchtluiken, romp-, kajuit- en kuipramen werden vervangen. Ook werd het gehele elektrische systeem gerenoveerd, gedeeltelijk vernieuwd en werd het grootste deel van de apparatuur vervangen.

Onderwaterschip Hoewel de boot volkomen osmosevrij bleek te zijn, is de boot voorzien van 5 lagen epoxy bottomcoat en drie lagen epoxy coppercoat. Verder zijn er een aantal cosmetische werkzaamheden verricht.

Het roer en de stuurstand  We plaatsten een nieuwe Jefa stuurstand omdat de oude niet meer te herstellen was (zie ook de tab 'stuursysteem'.  Ook plaatsten we een nieuwe hennegatskoker, en monteerden t.b.v. de roerkoning boven en onder nieuwe Jefa zelfstellende rollagers i.p.v. vetgesmeerde glijlagers.
De bedieningshandel van de motor is geïntegreerd in de nieuwe stuurstand terwijl alle motorinstrumenten en de startsleutel, die vroeger op de stuurstand waren gesitueerd, werden verplaatst naar de zijkant van de kuip waar de handel had gezeten.

Boegschroef Om een betere manoeuvreerbaarheid te bereiken plaatsten we een boegschroef van het merk SidePower. Hiervoor plaatsen we 2 Vetus 100Ah AGM accu's terwijl de joystick bediening een plekje kreeg op de stuurstand.

Windvaanstuurinrichting De Monitor windvaanstuurinrichting die we demonteerden van de vorige boot kreeg een plekje op de spiegel van deze Trintella. In 2011 werd de mogelijkheid gerealiseerd om met een elektrische stuurautomaat (een simpele Raymarine ST1000 ) de vaan van de windvaan aan te sturen.

Inboard stuurautomaat In 2013 realiseerden ik onderdeks een stuurautomaat. De motorunit is een Jefa direct drive unit type I. Deze motorunit wordt aangedreven door een type 300 stuurcomputer van Autohelm die op z'n beurt via het Nmea0183 netwerk wordt bediend door een Raymarine St7001 bedieningsunit.

Sanitair Beide toiletten zijn vernieuwd en is een thermostatische kraan met nieuwe douchekop gemonteerd. De bestaande spiegels zijn vanwege corrosie van de spiegellaag vervangen.

Stoffering In 2012 is de stoffering van alle kussens vervangen.

In 2013 zijn de plafondplaten in de kajuit voorzien van een nieuwe kunstleer laag.

Tijdens de refit in 2009 is een groot gedeelte van de originele apparatuur aan boord vervangen door ST60 apparatuur van het merk Raymarine. Tevens is de kaartplotter, een Raymarine 435, de Furuno radar en de Comar AIS transponder met Vesper Marine display uit de Orion 33 toegevoegd. Alle apparatuur is met elkaar gekoppeld door middel van Seatalk en/of Nmea083. Per 2022 is het netwerk uitgebreid met SeatalkNT/Nmea2000 tbv de nieuwere apparatuur. In de loop van de tijd is bepaalde apparatuur vervangen

De verschillende apparaten van Raymarine zijn:

AIS: Comar type CSB200 Class B AIS transponder, aangevuld met een Vesper Watchmate bedieningsdisplay type WM650

De Comar CBS200 AIS transponder, ingebouwd in de kaartentafel

In 2022 is de Comar transponder vervangen door een Raymarine 700 transponder.  De Vesper Watchmate is jammer genoeg komen te vervallen omdat de koppeling met Raymarine niet kon worden gerealiseerd.

 

Bij de stuurstand de Vesper WM650 watchman

Computer hardware:

1. Laptop met Windows 10 met  software o.a. Stentec's WinGPS5 Voyager, Expert GPS en Juicebox Pro, OpenCpm, qtVLM, NV charts en uiteraard diverse nautische kaarten.
2. Tablet 10 inch (Samsung Galaxy Tab S2, Android 7) met apps van Navionics, Stentec, Ultra GPS logger, diverse weerapps, Pocketgrib, On course, Rope splicing, Embark, NV Charts, etc etc
3. Smart phones (met local hotspot)

Epirb :

GLOBALFIX 406, CAT II (MET BRACKET 9430)
Dit noodbaken heeft een ingebouwde GPS ontvanger. Bij activering wordt de locatie van het baken en het MMSI registratienummer via het 406 MHz signaal aan de geostationaire satellieten van Cospas-Sarsat doorgegeven. Met deze locatiegegevens kunnen SAR diensten supersnel naar de plaats van het onheil worden gedirigeerd. Het ingebouwde flitslicht verbetert de lokalisatie in slechte visuele omstandigheden. Tevens zendt dit baken een 121.5 MHz homing signaal uit voor lokalisatie op middenlange afstand. D.m.v. een volledige zelftest kan de betrouwbaarheid worden gecontroleerd.

De Trintella werd bij de bouw uitgerust met een Volvo Penta MD21 van 61pk, gebaseerd op een Peugeot Indenor, edoch. . . . deze 61 pk werd pas geleverd bij 4500 toeren. Deze 4500 toeren konden echter nooit worden bereikt omdat de motor was begrensd tot 3000 toeren met als gevolg een maximum van 39pk.

Begin 2013 is de MD21B gereviseerd maar omdat de revisie niet het gewenste resultaat opleverde, heb ik in de winter van 2014/2015 een nieuwe motor geplaatst. De nieuwe motor is een Craftsman 4.42, gebaseerd op een Mitsubishi 4-cylinderblok. De output van de motor (42 pk bij 3000 rpm) is dus iets hoger dan de originele Volvo Penta. De Volvo Penta 110S saildrive is hergebruikt na een 'APK' door gespecialiseerd bedrijf. In het horizontale deel zijn een lager en de olie en waterkeerringen  vervangen.

Vers water
De Trintella is voorzien van een watertank van 250liter. De tank is weggebouwd onder de dinette aan bakboordzijde. Een 38 mm flexibele slang (2009) vormt de verbinding tussen de tank en de vuldop (bj 2009) die midscheeps aan bakboordzijde is aangebracht.
De watertank is voorzien van twee behoorlijk grote inspectieluiken van circa 50 cm doorsnede. Twee-jaarlijks reinig ik de tank aan de binnenzijde. Tijdens het vullen van de tank voegen wij Hadex toe in de dosering die de fabrikant voorschrijft. Hadex is een product, speciaal bedoeld voor het desinfecteren van opgeslagen drinkwater en reinigen van tanks en leidingsystemen. De werking van Hadex berust op het vertrouwde chloorprincipe. Hadex is o.a. goedgekeurd en toegelaten door het Nederlandse Ministerie van Volksgezondheid

Hydrofoorpomp
Een 11 ltr/min hydrofoorpomp met ingebouwde drukschakelaar (bj 2012) en drukvat (bj 2016) is toegepast om waterdruk op te bouwen voor de drie tappunten. Tussen tank en de pomp is een waterfilter  opgenomen. Tussen resp pomp, boiler en de tappunten zijn rode heetwater en blauwe koudwater slangen (bj 2012) toegepast.
De tappunten bevinden zich in de kombuis, in het voorste toilet en in de douche. De douche (bj 2011) zelf is aangesloten via een thermostaatkraan (bj 2011). In de waterdistributie zijn vele afsluitkranen aangebracht om bij onverhoopte lekkage een deel van het circuit af te kunnen sluiten. In 2016 zijn de meeste slangaansluitingen vervangen door regulier fitwerk i.p.v. van de vele slangklemmen.

Voetpomp (verwijderd)
Een extra tappunt bevond zich in het voorste toilet. Door middel van een Gusher galley MK2 voetpomp kon koud water worden opgepompt uit de drinkwater tank. Via een amateuristisch uitstroompijpje kwam het water in de wasbak terecht. Het waarom heb ik tot nu toe niet begrepen, maar zou het te maken kunnen hebben met het geluid dat de vorige hydrofoorpomp produceerde? Vervelend als je partner daardoor 's nachts wakker wordt.

Bij de refit van de voorste toiletruimte is deze voorziening komen te vervallen

Heet water

De originele boiler van 40 liter, geplaatst onder de kuipvloer, werd in 2009 tijdens de refit verwijderd. De aanleiding hiertoe was de enorme kalkafzetting binnenin, aan zowel de warmtewisselaar van het motorwater als aan het elektrische verwarmingselement. Daarnaast was de roestvorming van het omhulsel aan de onderzijde buitengewoon ernstig. Het gevolg van de kalkafzetting was een slechte efficiëntie tijdens het opwarmen. Wellicht was er een mogelijkheid geweest om de kalk met een ontkalkingsmiddeltje te verwijderen, maar om de roestvorming te verhelpen bestond er slechts één afdoende oplossing: de afvalbak.

Als vervanging plaatste ik een nieuwe 22 liter RVS boiler onder de banken in de hoek van de dinette, dicht bij het meest gebruikte tappunt in de kombuis. Twee andere tappunten zijn aanwezig in de douche/toilet midscheeps en in het voorste toilet. Het water in de boiler wordt verwarmd door het interne koelwater van de motor of, bij aanwezigheid van walspanning, door het elektrisch verwarmingselement van 800W/220V. De boiler is niet aangesloten aan de Victron omvormer. In 2016 is in het koudwatercicuit naar de boiler een inlaatcombinatie ingebouwd om de hoge druk die ontstond tijdens het opwarmen van het water te beperken.

Gewaarschuwd door een mede Trintella 42 eigenaar, de 'Double Dutch', om de mast vrij te houden van een radardome, heb ik een radarbeugel ontworpen die geïntegreerd is in de bestaande hekrailing. Hierop zijn antennes, de radardome en de windmolen geplaatst, terwijl er bovendien plaats is voor een zonnepaneel. Ik had het voordeel dat ikzelf als 'hulpje' mocht meewerken in het constructiebedrijf. Op deze wijze had ik, daar waar vraagtekens optraden tijdens de constructie,  het laatste woord. 

De windmolen en radardome zijn scharnierbaar om zonodig minder doorgangshoogte te hebben tijdens winterberging.

Radarbeugel_nov09Radarschommel

Toen we in 1997 het plan hadden opgevat om met z'n tweeën met de eerste Horizon Quest (de Orion 33) naar de IJslandse oostkust te varen hebben we een Monitor windvaan aangeschaft. Deze windvaan is 'verhuisd' naar de Trintella. Op de eerste HQ hebben we deze windvaan ongelofelijk veel gebruikt, het was bij deze boot een kwestie van koers instellen, 'lijnen aan de helmstok haken' en zeilen'.

De windvaan op de OrionDe windvaan op de Trintella

Het varen met de windvaan en de Trintella is minder koersvast. Na experimenten met zelf gemaakte grotere vanen en een groeiende ontevredenheid over het varen op de windvaan hebben we in het winterseizoen 2014/2015 zowel nieuwe vanen als een complete revisieset aangeschaft bij de fabrikant. In 2015 konden we daarom weer goed gebruik maken van de windvaan, maar toch blijft de koerstabiliteit minder goed. Met een Autohelm 1000 op de hekrailing en een hulpstukje op de plek waar de vaan wordt bevestigd hebben we een extra alternatief om het stuurwiel 'uit handen te geven'. Met behulp van het pendulum wordt meer dan voldoende kracht ontwikkeld om de boot te sturen. Het voordeel hiervan is dat het energieverbruik een stuk lager is dan met de grote autopiloot.

De Monitor windvaan (parts)Installatie aan de TR42